Kortgeleden werd ik op een onderzoek gewezen van de Universiteit in Maastricht waarbij het effect van woorden an sich op mensen was onderzocht. Er waren twee groepen gevormd. De ene groep werkte met zakelijke woorden, ik geloof in de vorm van een kruiswoordpuzzel, als geld en materiaal, de andere groep kreeg gevoelige woorden te zien als liefde en dergelijke. Hierna kregen alle mensen een klant voor zich aan een bankloket met een probleem. De groep die gevoelige woorden had gezien, leefde zich in in de situatie van de klant en vroeg zich af wat hij zelf fout had gedaan, terwijl de andere groep de klant beschuldigde. Blijkbaar heeft alleen het zien van vriendelijke woorden effect op de empathie, dus het vermogen van inleven, van mensen.
Ik heb de laatste tijd nogal wat te doen met empathie. Afgelopen weekend heb ik mijn derde cursus Geweldloze Communicatie afgerond. Dit blijkt uiteindelijk helemaal om empathie te draaien. Medeleven of mededogen; met jezelf in de eerste plaats. Ik ben ontzettend onder de indruk van de kracht van deze manier van contact maken. Na jarenlang allerlei therapiën gegeven, gekregen en gezien te hebben is dit veruit de meest directe en effectieve manier werken met mensen.
Het is wederom de eenvoud die me raakt. Als ik op ‘persoonlijkheidsstoornissen’ google, komen er vooral ingewikkelde theoriën en behandelprogramma’ s te voorschijn. Ik denk dat dit voorbij gaat aan wat betrokkenen nodig hebben. Echt contact van mens tot mens is blijkbaar het meest heilzame wat er is. Ik heb de combinatie Geweldloze Communicatie en persoonlijkheidsstoornissen voorgelegd aan de trainer van het laatste weekend. John Kinyon. Hij is een voorloper op het gebied van mediation en Geweldloze Communicatie vanuit de USA. Hij gaf aan dat er geen contra- indicaties zijn. Geweldloze communicatie gaat over universele behoeften en is dus universeel inzetbaar in het verbinden van mensen met zichzelf en met de wereld om hen heen.
Ik word hier erg blij van. Het geeft mij de mogelijkheid om op een positieve manier invloed uit te oefenen. Blijkbaar is het in aanraking komen met gevoelige woorden genoeg om anderen te openen voor contact. Dus voor iedereen die de wereld om zich heen te zakelijk of te materialistisch vindt: het enige wat je hoeft te doen is zelf meer liefdevolle woorden gebruiken.
Tags: empathie, geweldloze communicatie, mediation, persoonlijkheidsstoornis
18 juni 2010 om 12:14 pm |
Hoi Annemarie,
Leuk stukje weer. Misschien goed om te weten, dat het dagelijks onder je ogen gebeurt. Hele volksstammen schuiven als zombies langs de kassa met hun boodschappen. Er kan nauwelijks een woord vanaf. Zodra je de kassière niet meer als een verlengstuk van de kassa ziet en er gewoon vriendelijk een praatje mee maakt, verandert haar houding meteen en zie je gewoon een (meestal vriendelijk) mens.
Dat mensen behoefte hebben aan normaal contact van men tot mens blijkt ook in de recreatie en toeristen sector. De B & B en mini-campings zijn juist daarom zo in trek. Dagelijks worden mensen nauwelijks meer als mens benaderd of behandeld. Heel veel gebeurt via computers en anoniem. Klachten via een meld-lijn (meestal een 0900-nummer) worden zonder gevoel behandeld en vaak door iemand, die alleen maar vaktaal praat. Van Communicatie is dan eigenlijk al geen sprake meer. In de bank kun je maar beter niet meer komen; enzovoort.
Bij een B & B en een minicamping hebben de mensen weer tijd voor je: ze tonen interesse, doen extra moeite om het naar je zin te maken. Een vraag over het een of ander is nooit te veel en ga zo maar door.
Het wordt tijd, dat meer mensen zich bewust worden, dat ze mens zijn en geen onderdeeltje in een machine en dat je je dus ook gewoon als mens kunt/mag(/eigenlijk moet) gedragen.
Tot ziens en een prettige vakantie,
Bert den hertog